.

Umyka czas

.



Retrospekcja przeszłości
Gdzieś dryfuje w nicości
Dni jutrzejsze się we mgle chowają
Czasem w kość daje praca
Coś ucieka coś wraca
Lecz nadzieje sens dniom wciąż nadają

Ja Don Kichot z La Manchy
Z wiatrakami wciąż tańczę
A w kieszeniach niezmiennie mam dziury
W kącie pająk sieć snuje
Euterpe protestuje
I nie można docucić kultury

Umyka czas
Tak dni lecą jak ptaki za morze
Ile dobra jest w nas
Czym kto Stwórcy pochwalić się może

Coraz gorzej się żyje
Ciemność w oczach się kryje
Lecz się w pióra pozorów stroimy
Świat zupełnie zwariował
Kto ten stan spowodował
Nie wiadomo lecz żyć w nim musimy

Umyka czas
Ale w sercu wciąż światło się pali
Trochę dobra jest w nas
Więc się może nie wszystko zawali

Umyka czas
Pomagajmy więc sobie wzajemnie
Dobro wciąż tli się w nas
Nadal może być jeszcze przyjemnie
.
03.11.24 JMM
.
Justyna Maria Mączka

4
0

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *