.

Droga



A kiedy nikt nie pozostanie,
by ruszyć w górę, w ślad za tobą,
samotnie będziesz nieść swe brzemię,
iść kamienistą, górską drogą.

Przed tobą nikt nie będzie czekał,
w dole jedynie leśna głusza.
Tylko ptak rano ci zaśpiewa,
wiatr będzie liśćmi drzew poruszać.

Samotny wilk z gęstwiny krzewów
twe kroki będzie czujnie śledził.
Jedyne oczy, w które spojrzysz,
ale nie znajdziesz odpowiedzi.

Lecz niebo w swojej łaskawości
ześle ci czasem słońca promień.
Pokochaj światło, blask gwiazd w nocy -
tylko to drogę ci podpowie.

Tylko nadzieja w twoim sercu
sprawi, że znajdziesz cel podróży,
bo każdy z nas samotnie błądzi,
wspinając się po stromej górze.

.

Katarzyna Maria Dźwigała

11
0

3 komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *